
Mehrjähriger Korbblütler, in Westeuropa wegen der schwarzschaligen Wurzel als Gemüse angebaut; ab dem zweiten Jahr liefern die gelben Köpfe Pollen und Nektar.
Karakök, Güney ve Orta Avrupa'nın kuru çayır ve orman kenarlarına özgü, dışı siyah, içi beyaz uzun kökü için Belçika, Hollanda, Fransa ve Almanya'da sebze olarak yetiştirilen bir papatyagildir. Kökler genellikle ilk yılın sonbaharında hasat edilir; tarlada ya da bahçede bırakılan bitkiler ikinci yıldan itibaren çiçek açar. Sarı, dilsi çiçeklerden oluşan başları bal arıları, yaban arıları ve sinekler polen ve nektar için ziyaret eder.
Mayıs-temmuz arasında açar. Çiçek başları sabah ve öğle saatlerinde açık kalır, öğleden sonra kapanır.
Bal verecek ölçüde yetiştirilmez; katkısı karışık yaz ballarına küçük bir paydır.
Bahçede birkaç bitkiyi hasat etmeden bırakmak, uzun yıllar her yaz çiçek veren küçük bir arı köşesi oluşturur. Derin, gevşek ve taşsız toprak ister. Türkiye'de sebze olarak pek bilinmez; Anadolu'nun yabani Scorzonera türleri (yemlik) de benzer biçimde arılarca ziyaret edilir.