
Forse ossentong met helderblauwe bloemen langs akkers en wegen; goede nectar en stuifmeel in de late lente en vroege zomer.
Italiaanse ossentong is een opvallende, ruwbehaarde plant die rond de Middellandse Zee en in Anatolië algemeen voorkomt langs akkers, tussen wijnstokken en fruitbomen, op braakland en in bermen. De hemelsblauwe bloemen hebben een middellange buis, zodat honingbijen de nectar gemakkelijk bereiken. Omdat ze droogte verdraagt, blijft ze bloeien als andere planten al beginnen te vergelen; zo vormt ze een waardevolle brug tussen de voorjaarsdracht en de zomer.
Afhankelijk van streek en hoogte bloeit ze lang, van april tot juli. Het bezoek is het drukst in de ochtend en voor de middag.
Er wordt geen soortzuivere honing van gewonnen; ze draagt bij aan gemengde honing uit hoogland en laagvlakte. Ook stuifmeel wordt verzameld. Net als andere leden van de familie bevat ze pyrrolizidine-alkaloïden.
Dankzij haar diepe penwortel houdt ze goed stand in droge bijentuinen en op taluds. Ook tuinvariëteiten worden door bijen bezocht; ze kan zich uitzaaien.