
Witbloeiende raket die in de winter en lente westmediterrane wijngaarden bedekt; veel nectar en stuifmeel in een schaars seizoen.
Diplotaxis erucoides is een eenjarig kruid dat in Oost-Spanje, Zuid-Frankrijk, Italië en Noord-Afrika dichte tapijten vormt in wijngaarden, citrus- en fruitboomgaarden en op geploegde akkers. De witte, paars geaderde bloemen met vier kroonbladen bieden gemakkelijk bereikbare nectar en veel stuifmeel. In deze streken geldt de plant als een van de belangrijkste voedselbronnen voor bijenvolken in de winter en het vroege voorjaar, als er verder heel weinig te halen is.
Waar de winter zacht is, begint ze na de herfstregens te bloeien en gaat ze door tot mei; de piek ligt in februari-april.
Ze gaat op in gemengde winter- en voorjaarshoning; haar stuifmeel is doorslaggevend voor het vroege broed. Als soortzuivere honing is ze niet algemeen bekend.
In Turkije komt ze niet van nature voor. Waar ze groeit, verdwijnt deze winterbron door vroege grondbewerking tussen de rijen of door onkruidbestrijdingsmiddelen; het loont voor imkers om met telers een late grondbewerking af te spreken.