
Forse wolfsmelk van maquis en rotshellingen; open nectarklieren bieden honingbijen van februari tot mei vroege nectar en wat stuifmeel.
Euphorbia characias is een forse wolfsmelk met blauwachtige bladeren en een verhoutende voet die op rotsachtige hellingen en in de maquis rond de Middellandse Zee groeit. De open klieren in de geelgroene bloeiwijzen (cyathia) bieden de nectar vrij aan; honingbijen, wilde bijen en vliegen maken er gemakkelijk gebruik van. Met nectar en een beetje stuifmeel vroeg in het voorjaar ondersteunt hij de ontwikkeling van de volken.
Waar de winter zacht is begint hij in februari en bloeit hij tot mei; de bloeiwijzen blijven wekenlang open. Bij de West-Mediterrane ondersoort zijn de nectarklieren donkerbruin, bij de ondersoort wulfenii, die tot de Balkan en West-Anatolië reikt, geelachtig.
Hij wordt niet als aparte honing geoogst; hij komt terecht in gemengde vroege voorjaarshoning.
Het witte melksap brandt op huid en ogen; draag bij snoeien en verwijderen handschoenen en een veiligheidsbril. Honing van sommige wolfsmelksoorten kan een branderig gevoel in de keel geven; of deze soort zo'n effect op honing heeft, is niet goed bekend. De plant is zeer droogtebestendig.