Tataarse kamperfoelie

Waarde voor de imker

Tataarse kamperfoelie is een rechtopgaande struik van steppen en bosranden van Zuid-Rusland tot Centraal-Azië; door zijn taaiheid wordt hij veel aangeplant in parken en windsingels. De bloembuis is kort, zodat de honingbij, anders dan bij de klimmende kamperfoelies, de nectar gemakkelijk bereikt. In Russische en Oost-Europese imkersbronnen staat hij bekend als nectar- en stuifmeelstruik die de ontwikkeling aan het eind van het voorjaar ondersteunt.

Bloei

Hij bloeit enkele weken in mei en juni, kort na het uitlopen van de bladeren. De bloemen zijn wit, roze of donkerroze en staan in paren in de bladoksels.

Honing en stuifmeel

Hij geeft zowel nectar als stuifmeel; hij wordt niet als aparte honing geoogst en gaat op in gemengde voorjaarshoning.

Tip voor de imker

De rode bessen zijn niet eetbaar. Omdat hij kou en droogte goed verdraagt, kan hij in landinwaartse gebieden met een landklimaat als haag rond de bijenstand worden geplant. In Noord-Amerika is het een invasieve soort die zich in natuurlijke bossen verspreidt; ook in Europa verwildert hij plaatselijk, dus bij aanplant moet de verspreiding in de gaten worden gehouden.