Malrove

Waarde voor de imker

Groeit op droge, overbegraasde weiden en rond dorpen en schaapskooien in Europa, het Middellandse Zeegebied, Anatolië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Omdat hij bitter en geurig is, wordt hij door vee niet gegeten; daardoor kan hij een van de weinige bloeiende planten zijn die op begraasde grond overblijven. Uit de kleine witte bloemen verzamelen honingbijen nectar en een beetje stuifmeel.

Bloei

Bloeit van juni tot september in kransen boven elkaar langs de stengel. Hij is zeer droogtebestendig en blijft midden in de zomer, zij het weinig, nectar afscheiden.

Honing en stuifmeel

Er is geen eenbloemige honing. Naar verluidt kan hij honing van weiden waar hij veel groeit een licht bittere toets geven.

Tip voor de imker

In Europa en Turkije is hij inheems, maar in Australië en Nieuw-Zeeland geldt hij als invasief onkruid dat weiden overwoekert. De waarde is beperkt, maar op overbegraasde droge grond levert hij een kleine bijdrage in het zomerse drachtgat. Zaaien is niet aan te raden.