Origanum × majoricum

Waarde voor de imker

Deze plant is een in de natuur of in de tuin ontstane kruising tussen marjolein (Origanum majorana) en een ondersoort van wilde marjolein (Origanum vulgare). Hij zet geen zaad en wordt vermeerderd door stek of scheuren. In kruidentuinen heeft hij de voorkeur omdat hij beter tegen kou kan dan marjolein. De kleine witte bloemen staan in dichte aartjes en bieden, net als andere origanumsoorten, de bij nectar.

Bloei

Hij bloeit lang, van juli tot september. Als de bloeiende scheuten niet voor de oogst worden afgeknipt, is hij in de tuin een onafgebroken bijenbron voor midden en eind zomer.

Honing en stuifmeel

Omdat de teeltoppervlakken klein zijn, is de bijdrage aan honing te verwaarlozen. Als steriele kruising zal de stuifmeelproductie naar verwachting zwak zijn; specifieke metingen zijn niet gevonden.

Tip voor de imker

In tuinen rond de bijenstand helpt het de bijen als het blad voor de keuken vóór de bloei wordt geoogst en een deel van de plant mag bloeien. De naamgeving in Turkije is verward; niet verwarren met marjolein en met İzmir-oregano.