Phlomis russeliana

Waarde voor de imker

Phlomis russeliana is een Phlomis-soort die endemisch is voor Turkije en groeit op open plekken in het bos, in struikgewas en op hellingen in Noord-Anatolië. De grote, behaarde, hartvormige bladeren vormen een brede bodembedekking. De bleekgele lipbloemen met kap staan in etages langs de stengel. De bloembouw past vooral bij hommels; honingbijen komen af en toe voor nectar en stuifmeel.

Bloei

Hij bloeit van eind mei tot juli. De droge bloeiwijzen blijven de hele winter aan de plant.

Honing en stuifmeel

Hij geeft geen eenbloemige honing; zijn bijdrage is klein. Soortspecifieke nectarmetingen zijn er niet.

Tip voor de imker

In Nederland, Duitsland en Engeland is hij een populaire droogtebestendige, hommelvriendelijke tuinplant. Een Turkse naam is niet ingeburgerd; hij wordt met de algemene namen çalba of şalba aangeduid. In zijn natuurlijke verspreidingsgebied is hij een endeem met beschermingswaarde.