
Groenblijvende struik van de mediterrane maquis; windbestoven zonder nectar, maar mannelijke planten leveren in het voorjaar stuifmeel.
Mastiekboom is een van de meest typische struiken van de maquis langs de Egeïsche en Middellandse Zeekust; hij vormt dichte bestanden op rotsige hellingen, onder Turkse dennen en in kuststruweel. Hij is tweehuizig en windbestoven; de bloemen hebben geen nectar. De roodachtige helmknoppen van mannelijke planten leveren de bijen in het voorjaar stuifmeel.
Hij bloeit van maart tot mei, aan de kust vroeger en landinwaarts later. Omdat het stuifmeel op droge, winderige dagen snel verwaait, verzamelen de bijen het vooral in de ochtenduren.
Het is geen honingbron. De stuifmeelwaarde is matig; in kustgebieden ondersteunt hij samen met andere maquisplanten die tegelijk bloeien de vroege voorjaarsontwikkeling.
Van een variëteit die op het schiereiland Çeşme en het eiland Chios wordt geteeld, wint men mastiekhars door insnijdingen in de stam. Voor bijenstanden in maquisgebieden moet hij niet op zichzelf, maar samen met bronnen als tijm, cistus en mirte worden bekeken.