
Roodbloeiende voedervlinderbloemige van het westelijk Middellandse Zeegebied; bron van de bekende, bijna witte Italiaanse sullahoning.
Sulla coronaria is een vlinderbloemige die in Zuid-Italië, Sicilië, Sardinië, Spanje en Noord-Afrika als voedergewas en groenbemester wordt gezaaid en goed is aangepast aan zware, kalkrijke kleigrond. De helderrode bloemtrossen geven overvloedig nectar; in gunstige jaren vullen de volken in korte tijd de honingkamer.
Na herfstzaai bloeit de plant in het tweede jaar, van april tot juni, ongeveer 4-6 weken. Valt er in de winter genoeg regen, dan is de dracht sterk; droogte in de vroege zomer bekort de bloei.
Sullahoning behoort tot de lichtste Europese honingsoorten: licht bloemig van geur, mild zoet en weinig zuur. Binnen een à twee maanden kristalliseert ze tot een fijne, witte, romige massa. De stuifmeelbijdrage is matig.
In Turkije wordt ze niet op commerciële schaal geteeld; proeven met voedergewassen op de kalkrijke kleigronden langs de Middellandse Zeekust zijn ook voor de imkerij interessant. De plant wordt nog vaak bij haar oude naam Hedysarum coronarium genoemd.