
Zouttolerante struik van zandige kusten en oevers die van het voorjaar tot de nazomer in golven bloeit en lang nectar en stuifmeel geeft.
Tamarix smyrnensis groeit langs de Turkse kusten, in delta's en aan meeroevers op zilte, zandige grond en is een van de meest verspreide tamariskensoorten van Turkije. De kleine roze bloemen staan in dichte trossen; de open nectar is voor de honingbij gemakkelijk bereikbaar. Ook stuifmeel wordt regelmatig verzameld.
De eerste hoofdbloei valt in april-mei; aan jonge scheuten bloeit de struik de hele zomer door, tot in september, in nieuwe golven. Deze lange, onderbroken bloei verzacht het zomerse drachtgat voor bijenstanden aan de kust.
Een commerciële tamariskhoning is niet gebruikelijk; de nectar gaat op in de zomerhoning van de kust. In het Midden-Oosten kent men bij sommige tamariskensoorten een zoete afscheiding die door insecten ontstaat (tamariskmanna); in Turkije is die voor de imkerij van weinig belang.
Kan als bijenplant worden aangeplant op zilte grond met een hoge grondwaterstand waar weinig anders wil groeien; laat zich gemakkelijk stekken en verdraagt wind en zoutnevel.