Ulmus laevis

Arıcılık değeri

Ak karaağaç, Fransa'dan Urallara, güneyde Balkanlar ve Kafkasya'ya kadar büyük nehirlerin taşkın ormanlarında ve nemli ovalarda yetişen bir ağaçtır. Çiçekleri ve meyveleri diğer karaağaçlardan farklı olarak uzun, sarkık saplar üzerindedir. Rüzgârla tozlaşır, nektar vermez; bal arısı ılık bahar günlerinde mor başçıklardan polen toplar.

Çiçeklenme

Mart-nisan aylarında, yapraklanmadan önce açar.

Bal ve polen

Bal kaynağı değildir; kuluçkanın hızlandığı erken bahar döneminde polen katkısı önemlidir.

Arıcıya not

Karaağaç solgunluğuna diğer Avrupa karaağaçlarından daha dayanıklıdır; bu nedenle son yıllarda nehir kıyısı ağaçlandırmalarında ve kent parklarında yeniden dikilmektedir. Türkiye'de doğal yayılışı çok sınırlıdır. Islak, taşkına uğrayan arazilerde erken polen için dikilebilecek az sayıdaki ağaçtan biridir.