
Fleur pourpre à éperon des bois, fourrés et prés de montagne d'Europe et d'Anatolie après la neige ; petite source de nectar précoce.
Kazgagası, Avrupa'dan Anadolu ve Kafkasya'ya kadar yaprak döken ormanlarda, fındıklık ve çalılıklarda, yüksek rakımda ise kar kenarındaki dağ çayırlarında yetişen, dolu yumrulu küçük bir bitkidir; Türkiye'de Trakya ve Anadolu'nun dağlık kesimlerinde bulunur. Mor-pembe, bazen beyaz çiçeklerin mahmuzu oyuk kazgagasından kısadır; bal arısı nektara kısmen ulaşabilir, çoğunlukla bombusların açtığı deliklerden yararlanır ve polen toplar.
Ovalarda şubat sonu-mart, yaylalarda kar erimesine bağlı olarak nisan-mayısta 2-4 hafta açar.
Bal kaynağı değildir. Değeri, kolonilerin kış sonrası ilk uçuşlarında az da olsa taze nektar ve polen sunmasıdır.
Yumruları alkaloit içerir ve yenmemelidir. Doğadan sökülmemeli, yetiştirilmiş yumrularla ağaç altı ve kaya bahçelerine dikilebilir; yıllar içinde tohumla yayılır.