
Petite plante des bois calcaires fleurissant bleu violet dès la fonte des neiges ; sans nectar, l'une des plus précoces sources de pollen.
Ciğerotu, Avrupa'nın kireçli topraklı yaprak döken ve karışık ormanlarında, gölgeli yamaçlarda yetişen, yaprakları üç loblu küçük bir bitkidir; Doğu Asya'da yakın varyeteleri bulunur. Bazı sınıflandırmalarda Anemone cinsine bağlanır. Çiçeklerinde nektar yoktur; mavi-mor taç yaprakların ortasındaki beyazımsı erkek organlardan bal arısı güneşli kış sonu günlerinde polen toplar.
Şubat-nisan arasında, karın erimesinden hemen sonra açar. Çiçekler gece ve soğukta kapanır, birkaç gün boyunca yeniden açılır.
Bal kaynağı değildir. Polen miktarı az olsa da kolonilerin ilk temizlik uçuşlarından sonra bulunan sayılı kaynaklardandır.
Bitki tazeyken protoanemonin içerir ve tahriş edicidir. Çok yavaş büyür, yerinden sökülmeye dayanmaz; birçok Avrupa ülkesinde koruma altındadır, doğadan toplanmamalıdır. Gölgeli bahçede fidanlıktan alınan bitkilerle küçük öbekler kurulabilir.