
Ветроопыляемая ольха Северной и Средней Европы и горных ручьёв; один из самых ранних источников пыльцы, почки дают прополис.
Boz kızılağaç, İskandinavya ve Baltık'tan Alplere, Kafkasya ve Sibirya'ya kadar dere kenarlarında, çakıllı taşkın alanlarında ve terk edilmiş tarlalarda yetişen öncü bir ağaçtır. Adını yapraklarının alt yüzündeki gri tüylerden alır. Erkek kedicikleri rüzgârla tozlaşır ve nektar vermez; bal arısı ılık kış sonu günlerinde bol polen toplar.
Şubat-mart aylarında, yapraklardan çok önce açar; fındık ve adi kızılağaçla aynı dönemdedir.
Bal kaynağı değildir. Kuluçka yeniden başlarken kolonilerin ilk taze polen kaynaklarından biridir. Yapışkan tomurcuk ve genç sürgünlerin reçinesi kuzey bölgelerde propolis kaynağı olarak toplanır.
Türkiye'de doğal olarak yaygın değildir; bizdeki karşılığı dere boylarındaki adi kızılağaç (Alnus glutinosa) ve Doğu Karadeniz'deki Alnus orientalis türleridir. Dere kenarına yakın arılıklar, kızılağaçların sayesinde kış sonunda daha erken gelişir.