
Kuraklığa ve tuzlu toprağa dayanıklı, mayıs-haziranda çok güçlü kokulu çiçekler açan ağaççık; akasya ile yaz akımı arasında köprü kurar.
İğde, mayıs sonunda çok güçlü ve tatlı kokulu, küçük sarı çiçekler açan, kuraklığa ve tuzlu topraklara dayanıklı bir ağaççıktır. Çiçekleri hem nektar hem polen verir; koku arıları uzaktan çeker. İç ve Doğu Anadolu'da, Orta Asya'da köy çevrelerinde, yol kenarlarında ve rüzgâr perdelerinde yaygındır.
Mayıs-haziranda yaklaşık 2-3 hafta çiçekte kalır; akasya ile yaz akımı arasındaki dönemi destekler.
Ayrı bir iğde balı yaygın olarak üretilmez; nektarı karışık bahar ve yaz ballarına geçer ve bala kokusunu verebilir. Polen orta düzeyde toplanır.
Tuzlu, kumlu ve kurak arazilerin ağaçlandırılmasında arıcıya yararlı bir türdür; köklerindeki bakteriler sayesinde azot bağlar. Kuzey Amerika'da istilacı olduğu için orada dikimi önerilmez; Türkiye'de uzun süredir yerleşik bir kültür ağacıdır.