
Karadeniz ormanlarının ana ağacı; rüzgarla tozlaştığı için nektar vermez, ilkbaharda polen ve bazı yıllarda yaprak biti salgısı sağlar.
Doğu kayını, Istranca'dan Artvin'e kadar Karadeniz dağlarının nemli yamaçlarında geniş saf ormanlar kuran iri bir ağaçtır. Çiçekleri rüzgarla tozlaşır ve nektar salgılamaz. Erkek çiçeklerin poleni ilkbaharda arılar tarafından toplanır, ancak kayının asıl arıcılık değeri dolaylıdır.
Yapraklanmayla birlikte, rakıma göre nisan ile mayıs arasında kısa süre açar. Bol çiçeklenme her yıl olmaz; tohum yılları birkaç yılda bir gelir.
Kayın yaprak bitlerinin salgısı bazı yıllarda yapraklarda birikir ve arılar bunu toplar; ancak çam ve köknar salgısı kadar düzenli ve önemli bir kaynak değildir. Kayın balı adıyla bilinen ticari bir ürün yoktur.
Kayın ormanının asıl katkısı, orman kenarı ve açıklıklarında yetişen ahududu, böğürtlen, ıhlamur ve kestane gibi bitkilerdir. Yaz sıcağında orman kenarındaki kovanlar gölgeden yararlanır, ancak sık orman içi nemli ve güneşsiz olduğundan kovan yeri olarak uygun değildir.