
Kuru meralar, köy çevreleri ve yol kenarlarında yaygın gri tüylü bitki; yaz boyunca uzun süre açar, küçük beyaz çiçekleriyle arıya orta-az nektar verir.
Avrupa, Akdeniz havzası, Anadolu, Orta Doğu ve Kuzey Afrika'da kuru, aşırı otlatılmış meralarda, köy ve ağıl çevrelerinde yetişir. Acı ve kokulu olduğundan hayvanlar yemez; bu yüzden otlatılan alanlarda kalan az sayıdaki çiçekli bitkiden biri olabilir. Küçük beyaz çiçeklerinden bal arısı nektar ve az miktarda polen toplar.
Haziran-eylül arasında, gövde boyunca katlar halinde açar. Kuraklığa çok dayanıklıdır; yaz ortasında az da olsa salgıyı sürdürür.
Tek çiçek balı yoktur. Yoğun bulunduğu meralardan gelen ballara hafif acımsı bir not katabildiği bildirilir.
Avrupa ve Türkiye'de yerli bir türdür; Avustralya ve Yeni Zelanda'da ise meraları kaplayan istilacı bir yabancı ot sayılır. Değeri sınırlı olsa da aşırı otlatılmış kurak alanlarda yaz kıtlığına küçük bir katkı sağlar. Ekim önerilmez.