
Rüzgârla tozlaşan, nektar vermeyen ama ilkbaharda polen ve reçinesiyle arılara katkı veren Akdeniz ağacı.
Menengiç iki evcikli, rüzgârla tozlaşan bir ağaçtır; çiçeklerinde taç yaprak ve nektar yoktur. Erkek ağaçların kırmızımsı çiçek salkımları bol polen saçar ve bal arıları ilkbaharda bu poleni toplar. Polen değeri orta düzeydedir.
Nisan-mayısta, yeni yapraklarla birlikte açar; çiçeklenme kısa sürer. Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu'da maki ve meşe ormanlarında yaygındır, fıstık (Pistacia vera) için anaç olarak da kullanılır.
Nektar vermediği için bala katkısı yoktur. Gövde ve yaprakları kokulu reçine içerir; arıların bu reçineden propolis için yararlanabildiği bildirilir, ancak önemi bölgeye göre değişir.
Yaprak ve dallarda görülen boynuz biçimli urlar yaprak bitlerinin eseridir; bu bitler kapalı urlarda yaşadığı için arıcılık açısından salgı kaynağı değildir.