
Dere boylarının ve köy meydanlarının asırlık ağacı; rüzgarla tozlaşır, nektar vermez ve poleni arılar için çekici değildir. Arıcılıktaki rolü gölge ve su kenarı ortamıdır.
Doğu çınarı, Balkanlar, Anadolu ve İran'a kadar dere boylarında doğal olarak yetişen, köy meydanlarında yüzyıllarca yaşayan dev bir ağaçtır. Çiçekleri uzun saplara dizilmiş, top biçimli küçük başlar halindedir ve rüzgarla tozlaşır. Nektar vermez; polen bol olsa da arılar bu poleni pek toplamaz.
Nisan-mayısta, yapraklanmayla birlikte kısa sürede açar.
Bal kaynağı değildir ve kayda değer polen katkısı yoktur.
Çınarın arıcılık açısından değeri dolaylıdır: dere kenarlarında yaz sıcağında gölge sağlar ve çevresinde söğüt, böğürtlen, yonca gibi arı bitkilerinin yetiştiği nemli bir ortam oluşturur. Kovanları büyük çınarların hemen altına koymak yerine sabah güneşi alan kenarlara yerleştirmek uçuşu erkene çeker. Yaprak ve meyve tüyleri bazı kişilerde solunum yolu tahrişine neden olabilir.