
Ilıman bölgelerde propolisin başlıca kaynağı; tomurcuklarının yapışkan reçinesi arılarca toplanır. Mart-nisanda erkek kediciklerinden polen de verir, nektarı yoktur.
Kara kavak, Avrupa'dan Orta Asya'ya ve Kuzey Afrika'ya kadar akarsu kenarlarında yetişen hızlı büyüyen bir ağaçtır; Türkiye'de köy çevrelerinde ve kavaklıklarda çok yaygındır. Rüzgarla tozlaşır ve nektar vermez. Arıcılık açısından asıl önemi, ilkbaharda tomurcuklarını kaplayan yapışkan, kokulu reçinedir.
Mart-nisanda, yapraklanmadan önce açar. Kırmızımsı erkek kedicikleri polen verir; arılar erken ilkbaharda bu poleni toplar.
Bal kaynağı değildir. Kavak yaprak bitleri bazı yıllarda salgı bırakabilir, ancak bu katkı küçüktür.
Ilıman kuşakta, Türkiye dahil, propolisin büyük bölümü kavak tomurcuğu reçinesinden gelir; flavonoitçe zengin bu propolis tipine kavak tipi propolis denir. Kavaklık yakınındaki arılıklarda propolis tuzağı kullanmak verimi artırır. Dişi ağaçların pamuk benzeri tohum tüyleri yaz başında kovan girişlerini tıkayabilir.