
Rüzgarla tozlaşan, nektarsız, çok zehirli yapraklı iğne yapraklı ağaç; erkek ağaçları şubat-martta erken polen verir, bal üretimine katkısı yoktur.
Porsuk, çok yavaş büyüyen, yüzlerce yıl yaşayabilen, iğne yapraklı bir ağaçtır. Erkek ve dişi bireyler ayrıdır ve tozlaşma rüzgarla olur; nektar yoktur. Erkek ağaçların küçük kozalakları kış sonunda bol, açık sarı polen saçar ve arılar ılık günlerde bunu toplar. Bu yüzden porsuk yalnız erken bir polen kaynağıdır.
Şubat sonundan nisan başına kadar, rakıma göre değişir. Fındık ve kızılcıkla aynı döneme denk gelir.
Bal vermez. Polenin arılar üzerinde zararlı etkisi olduğuna dair yaygın bir kayıt bilinmemektedir.
Bitkinin yaprak, kabuk ve tohumları insan ve hayvan için ölümcül olabilecek ölçüde zehirlidir; kırmızı etli tohum zarfı dışında hiçbir kısmı yenmez. Arılığın hayvan otlatılan bir alanda olması halinde budama artıklarını bırakmayın. Türkiye'de Karadeniz ve Toroslar'da seyrek bulunur ve koruma altındadır.