
Şubat-mart gibi çok erken bir dönemde, yapraklardan önce açan çiçekleriyle sıcak günlerde arılara ilk polenlerden birini sunar; nektarı yoktur.
Ova karaağacı ovalarda, dere kenarlarında, yol boylarında ve köy çevrelerinde yaygın bir ağaçtır. Rüzgârla tozlaşır ve nektar vermez. Önemi, yılın en erken polen kaynaklarından biri olmasıdır: kış sonunda havanın ısındığı günlerde arılar kırmızımsı çiçek kümelerinden polen toplar.
Şubat-martta, yapraklanmadan çok önce çiçeklenir; birkaç hafta içinde kanatlı meyveleri olgunlaşır. Bu dönemde soğuk ve rüzgârlı hava uçuşu sık sık engellediği için katkısı yıldan yıla değişir.
Bal kaynağı değildir. Polen, kış sonunda yavru yetiştirmeye yeni başlayan kolonilere ilk taze proteini sağlar; söğüt ve badem öncesinde değerli bir köprü görevi görür.
Hollanda karaağaç hastalığı Avrupa ve Türkiye'de olgun karaağaçların büyük kısmını yok etmiştir; bugün çoğu birey kök sürgünlerinden gelen genç ağaçlardır. Dayanıklı klonlarla yapılan dikimler erken polen kaynağını korumaya yardımcı olur.