
Wind-pollinated elm of moist mountain forests in Europe and northern Anatolia; provides early pollen before the leaves in February-April.
Dağ karaağacı, İskandinavya'dan Akdeniz dağlarına, Kuzey Anadolu ve Kafkasya'ya kadar nemli, besince zengin orman yamaçlarında ve dere vadilerinde yetişen büyük bir ağaçtır. Çiçekleri küçük, mor başçıklı ve taç yapraksızdır; rüzgârla tozlaşır ve nektar vermez. Bal arısı ılık günlerde çiçeklerden polen toplar.
Şubat-nisan aylarında, yapraklardan çok önce açar; fındık, kızılağaç ve söğütle aynı döneme denk gelir.
Bal kaynağı değildir. Kışlamadan çıkan kolonilerin kuluçka başlatması için önemli ilk polen kaynaklarından biridir.
20. yüzyılda yayılan karaağaç solgunluğu hastalığı yaşlı ağaçların çoğunu öldürmüş, tür birçok yerde seyrelmiştir. Kökten sürgün veren genç ağaçlar polen vermeye devam eder. Ormanlık bölgelerde arılık yeri seçerken erken polen veren karaağaç, kızılağaç ve söğüt varlığı göz önünde tutulmalıdır.