Sürüngenler ve Diğer Zararlılar

Kertenkele, kurbağa, örümcek, karınca ve bazı iri böcekler arılıkta arı avlayabilir ya da kovandan besin çalabilir. Bu grupta koloniye gerçekten zarar veren çoğunlukla karıncalardır; diğerlerinin etkisi, güçlü bir kolonide genellikle önemsizdir. Asıl iş, arılığı düzenli tutmak ve zayıf koloni bırakmamaktır.

Bu grupta kimler var, ne kadar önemli?

Kuşlar, memeliler ve eşek arıları ayrı sayfalarda ele alınıyor. Burada kalan "küçük" zararlılar, tek tek arı avlayan ya da fırsat buldukça kovana giren canlılardır. Bir kolonide her gün doğal olarak çok sayıda yaşlı tarlacı arı ölür; bu canlıların avladığı arı sayısı çoğu zaman bunun yanında küçük kalır.

Karıncalar: bu grubun asıl sorunu

Nasıl anlarsınız?

• Kovan ayağından, arka duvardan ya da kapak kenarından giren düzenli karınca sıraları
• Besleyicide, kapak altında veya örtü tahtası üzerinde karınca kümeleri
• Çiftleştirme kutusu ya da küçük ruşette arıların huzursuzluğu, yavrunun azalması
• Kapak altında, ısıyı seven karınca yuvaları (çoğu zaman koloniye doğrudan zarar vermez ama işaret eder)

Güçlü bir koloni, uçuş deliğinden giren karıncayı genellikle dışarıda tutar. Karınca baskısı arttıysa önce koloninin gücüne bakın.

Ne yapmalı?

1. Kovanı yerden yükseltin. Sehpa ya da ayak üzerinde duran kovan hem karıncaya hem neme karşı avantajlıdır.
2. Ayaklara bariyer kurun. Sehpa ayaklarını içi su dolu kaplara oturtun ya da ayaklara yapışkan bir bant veya gres sürün. Su kaplarını düzenli doldurun, içine düşen yaprak ve dal "köprü" olmasın.
3. Köprüleri kesin. Kovana değen ot, dal ve duvar karıncaya yol açar; kovan çevresini açık tutun.
4. Şurubu dökmeyin. Beslemeyi akşam yapın, dökülen şurubu hemen temizleyin; besleyicinin sızdırmadığından emin olun.
5. Zayıf koloniyi güçlendirin ya da birleştirin. Uçuş deliğini koloni gücüne göre daraltın.
6. Yuvayı uzaklaştırın. Arılığın hemen yanındaki büyük karınca yuvalarını mekanik olarak bozmak ya da uzaklaştırmak yardımcı olur.

Kertenkeleler ve kurbağalar

Kertenkeleler güneşli günlerde uçuş tahtasının kenarında ya da kovan altında bekleyip giren çıkan arıyı tek tek yakalar. Kurbağalar, özellikle kara kurbağaları, akşamüstü ve gece uçuş deliğinin önüne oturup dışarı çıkan arıları yer.

• Güçlü bir kolonide bu kayıp genellikle hissedilmez; bu canlıların çoğu başka zararlı böcekleri de avlar.
• Kovanı yerden yükseltmek, uçuş deliğinin önündeki otu kısa tutmak ve kovan altında saklanacak taş, tahta yığını bırakmamak çoğu zaman yeterlidir.
• Kurbağanın sürekli görülmesi, arılığın fazla nemli ya da suya çok yakın olduğunu gösterebilir. Nem, kolonide başka sorunları da artırır.

Örümcekler ve diğer avcı böcekler

Kovan köşelerine, sehpa altına ve kapak kenarına ağ kuran örümcekler zaman zaman arı yakalar. Çiçek üzerinde bekleyen yengeç örümcekleri ve peygamber devesi de tek tük arı avlar. Bu kayıpların koloni üzerinde ölçülebilir bir etkisi genellikle yoktur. Bakım sırasında kovan çevresindeki ağları süpürmek yeterlidir.

Kumlu ve sıcak bölgelerde yaz aylarında arı kurdu (Philanthus türleri) denen yalnız yaşayan bir yaban arısı, bal arısı işçilerini avlayıp yuvasına taşır. Bu tür yerel olarak kalabalık olabilir; arılık çevresindeki etkisini gözlemleyin, sorun büyürse kovanları başka yere taşımak en pratik çözümdür.

Ölü başlı güve

İri, sırtında kurukafaya benzeyen bir desen taşıyan bu gece kelebeği yaz sonu ve sonbaharda kovana girip bal emer. Arılar çoğu kez onu öldürür; kovan içinde propolisle kaplanmış iri bir güve bulabilirsiniz. Geniş uçuş deliği girişini kolaylaştırır. Bu dönemde uçuş deliğini koloni gücüne göre daraltmak yeterli bir önlemdir.

Yılanlar: arıya değil arıcıya risk

Yılanlar arı avlamaz, ama kovan altı ve sehpa arası serin, korunaklı bir saklanma yeridir. Zehirli yılanların bulunduğu bölgelerde kovan altına ve devrik kapakların arasına elinizi bakmadan sokmayın, uzun konçlu bot giyin. Arılık çevresini temiz tutmak burada da en iyi önlemdir.

Sık yapılan hatalar

• Kovan çevresine böcek ilacı sıkmak ya da karınca tozu dökmek
• Koloni kaybını kertenkele, kurbağa ya da örümceğe bağlayıp asıl nedeni aramamak
• Zayıf ruşet ve çiftleştirme kutularını karıncaya karşı korumasız bırakmak
• Su kaplı ayakları kurumaya ya da yaprakla dolmaya bırakmak