











Struik van vochtige bosranden; de kleine groenige bloemen verschijnen onafgebroken van mei tot juli en geven langdurig nectar.
Sporkehout is een struik van vochtige, zure gronden, bosranden, de omgeving van wetlands en hoogvenen. De bloemen zijn klein en onopvallend, maar de open nectarschijven scheiden veel nectar af die bijen gemakkelijk kunnen bereiken. In Midden-Europa en Rusland staat hij bekend als een van de betrouwbaarste drachtplanten van de vroege zomer.
Van eind mei tot juli, soms tot in augustus, opent hij steeds een deel van zijn bloemen; aan dezelfde tak zijn bloemen, groene en rijpe zwarte vruchten tegelijk te zien. Deze lange periode vult de gaten tussen de grote drachtbronnen.
In bossen waar hij veel voorkomt, levert hij een merkbare bijdrage aan gemengde honing; in Turkije is geen aparte sporkehouthoning bekend. De bijdrage aan stuifmeel is matig.
De Turkse naam, die buskruitboom betekent, komt van zijn houtskool, die vroeger voor de bereiding van buskruit werd gebruikt. De bast bevat sterk laxerende stoffen en de bessen zijn schadelijk voor mensen. In Noord-Amerika is hij invasief, in Europa en Turkije een inheemse soort.