
Lage ooievaarsbek met magenta bloemen van droge kalkgraslanden en bosranden; lange bloei met goede nectar en stuifmeel.
Bloedooievaarsbek is een uitbreidende, overblijvende plant van 20-40 cm van droge, kalkrijke graslanden, rotsige hellingen en de randen van open eikenbossen en struwelen van Europa tot de Kaukasus, Thracië en Noord-Anatolië. De fijn verdeelde bladeren, die in de herfst bloedrood kleuren, geven de plant haar naam. De afzonderlijk staande magenta bloemen van 3-4 cm hebben aan de voet gemakkelijk bereikbare nectar; honingbijen, hommels en solitaire bijen bezoeken ze volop.
Ze bloeit lang, van mei tot augustus; in gunstige jaren zijn ook in september nog verspreide bloemen te zien.
Ze levert geen eigen honing; ze is een bestanddeel van honing uit droge graslanden en bosranden. Ook stuifmeel wordt verzameld.
Als droogtebestendige, langlevende bodembedekker is ze zeer geschikt voor bijentuinen, rotstuinen en taluds. Dankzij haar lange bloeitijd levert ze van de voorjaarsdracht tot het eind van de zomer een kleine, regelmatige bijdrage.