
Behaarde vroege voorjaarsbloeier van droge kalkgraslanden; geeft honingbijen weinig nectar, maar waardevol vers stuifmeel na de winter.
Wildemanskruid is een behaarde wilde bloem van droge, kalkrijke graslanden in Midden- en West-Europa die vroeg in het voorjaar bloeit. Voor de honingbij levert hij vooral stuifmeel; de gereduceerde meeldraden in de buitenste krans van de bloem scheiden maar weinig nectar af. Op zichzelf levert hij geen honing op, maar hij geeft volken die uit de winter komen vers eiwit.
Hij bloeit van eind maart tot mei, voordat de bladeren volgroeid zijn. De bloemen gaan in de zon open en sluiten en hangen bij bewolkt, koel weer; bijen kunnen ze daardoor alleen rond het middaguur op zachte, zonnige dagen bezoeken.
De vele gele helmknoppen in het midden van de paarse kelkbladen dragen veel stuifmeel. Er wordt geen honing onder deze naam geproduceerd.
De verse delen van de plant bevatten het irriterende protoanemonine; vee laat hem staan. In veel landen zijn de wilde populaties beschermd; planten niet in de natuur uitsteken, maar voor de tuin bij een kwekerij kopen. In Turkije komt de soort niet van nature voor; in de bergweiden van Noordoost-Anatolië groeien nauw verwante Pulsatilla-soorten.