
De klokvormige bloemen in april-mei geven veel nectar; in Noord-Amerika worden volken ingehuurd voor bestuiving en lichte bosbessenhoning geoogst.
Blauwe bes is een fruitstruik van Noord-Amerikaanse herkomst die op zure grond wordt geteeld; in Turkije is het aantal plantages de laatste jaren snel gegroeid, vooral aan de oostelijke Zwarte Zee. De hangende, witte, klokvormige bloemen scheiden veel nectar af. Omdat de helmknoppen alleen door trilling stuifmeel loslaten, verzamelen honingbijen er weinig stuifmeel; hommels zijn in dat opzicht effectiever.
Hij bloeit in april-mei, afhankelijk van het ras drie tot vier weken. Bij koel en regenachtig weer vliegen honingbijen minder en komt de bestuiving op de hommels neer.
In Noord-Amerika wordt van volken die voor bestuiving worden aangevoerd een eenbloemige blauwebessenhoning gewonnen: licht amberkleurig, met een fruitig aroma, die in gematigd tempo kristalliseert.
In commerciële plantages verhoogt het plaatsen van enkele volken per hectare de vruchtzetting en vruchtgrootte duidelijk. Een schriftelijke afspraak met de teler dat er tijdens de bloei niet wordt gespoten, is aan te raden.