
Winterharde voeder- en groenbemester; paarse trossen en nectarklieren op de steunblaadjes trekken bijen, nuttig in late voorjaar.
Zachte wikke is in Turkije een belangrijk voedergewas en groenbemester, dat samen met graan wordt gezaaid. Door de lange bloembuis kan de honingbij de nectar niet altijd volledig bereiken, maar de donker gevlekte extraflorale nectariën op de steunblaadjes worden heel vaak bezocht. Soms halen bijen ook nectar via gaatjes die wilde bijen onder in de bloem hebben gebeten.
Ze bloeit van mei tot juli in lange trossen, afhankelijk van de streek 3-5 weken. Bij herfstzaai valt de bloei in het gat tussen robinia (acacia) en zonnebloem.
Aparte wikkehoning is ongebruikelijk; ze draagt bij aan lichte gemengde voorjaars- en zomerhoning. De stuifmeelbijdrage is matig.
Wordt het perceel in volle bloei gemaaid, dan valt de bron voor de bijen in één klap weg; overleg de maaidatum met de boer. Stroken die als bodembedekker blijven staan, vormen een waardevolle voedselgordel rond de bijenstand.