DE GESCHIEDENIS EN ONTWIKKELING VAN DE BIENHOUDING De Geschiedenis van de Bijenteelt De…
🌐 Oorspronkelijke taal: Turkish
📰 Bron: aricilikgazetesi.com.tr
- De Geschiedenis van de Bijenteelt
De geschiedenis van de bijenteelt gaat terug tot duizenden jaren geleden, toen mensen in grotten leefden. Afbeeldingen in grotten uit ongeveer 7000 voor Christus, zeer oude bijenfossielen en soortgelijke historische vondsten bevestigen deze opvatting. De eerste mensen hebben natuurlijk gebruik gemaakt van de honing van bijen die hun nesten in boomholtes en rotsen maakten, door de bijen te doden.
In de historische ontwikkeling zijn vanaf de steentijd eerst paddenstoelen en boomstammen, en later aardewerk en klei als bijenkasten gebruikt, en in de loop der tijd zijn de bijenkasten zoals we die vandaag de dag kennen ontwikkeld. Echte bijenteelt begon toen mensen een bepaalde hoeveelheid honing van de bijen konden verkrijgen zonder de bijen die in boomholtes leefden te doden, en een deel van de honing voor de bijen lieten. Aangezien het genencentrum van bijen in de landen van het Midden-Oosten ligt, is de bijenteelt daar ontstaan. Bovendien tonen de stenen inscripties in Boğazköy, die vermoedelijk uit 1300 voor Christus stammen en uit de tijd van de Hettieten, aan dat de bijenteelt ook in Anatolië een zeer oude geschiedenis heeft. - De Ontwikkeling van de Bijenteelt
Tot enkele eeuwen geleden werd bijenteelt op een primitieve manier uitgevoerd, maar onder invloed van veel wetenschappelijke ontdekkingen en ontwikkelingen heeft het zich ontwikkeld tot de moderne bijenteelt. Bij de ontwikkeling van de moderne bijenteelt hebben uitvindingen zoals de ontdekking in 1787 dat de koningin in de lucht paart, de uitleg van de voortplantingsbiologie van bijen in 1845, de uitvinding van het frame bijenkast in 1851, de ontdekking van de basisraat in 1857, de uitvinding van de honingcentrifuge in 1865, de ontdekking van de techniek voor het kweken van koninginnen door middel van larvenoverdracht in 1882, en de ontdekking van kunstmatige inseminatie bij koninginnen in 1926 bijgedragen. - Technische Bijenteelt
Technische bijenteelt kan worden omschreven als "De Kunst van het Gebruiken en Beheren van Bijen" met een bepaald doel. Voor technische bijenteelt is kennis en ervaring nodig. Zonder kennis en ervaring is het zelfs niet mogelijk om gewone bijenteelt uit te voeren. Voordat men met bijenteelt begint, moet men kennis hebben van de bijenfamilie (kolonie), de leden van de familie en de levenswijze van de kolonie, evenals andere onderwerpen die met bijenteelt te maken hebben.
Bijenteelt zonder kennis en ervaring leidt niet alleen tot economische verliezen, maar ook tot falen. Bij het beginnen met bijenteelt moet het gebied waar de bijenteelt zal plaatsvinden goed gekozen worden, en de vegetatie en het klimaat van het gebied moeten geschikt zijn voor bijenteelt. - Bijenteelt in de Wereld
Tegenwoordig is bijenteelt een van de meest voorkomende agrarische activiteiten ter wereld. Er zijn momenteel ongeveer 56 miljoen bijenkasten in de wereld, en daaruit wordt ongeveer 1,2 miljoen ton honing geproduceerd. Ongeveer 1/4 van de geproduceerde honing is commercieel en 90% van de export komt uit ongeveer 20 honingproducerende landen. China is het land met de meeste bijenkasten (65 miljoen) en de grootste honingproductie (211.000 ton).
De gemiddelde wereldwijde honingproductie per kast is ongeveer 20 kg, terwijl dit in China 33, in Argentinië 40, in Mexico 27, in Canada 64, in Australië 55, in Hongarije 40 en in Turkije ongeveer 16 kg bedraagt. Deze landen zijn ook de grootste honingexporteurs ter wereld. De landen die de meeste honing importeren zijn Duitsland, de VS, Japan, het Verenigd Koninkrijk, Italië, Zwitserland, Frankrijk, Oostenrijk en andere Europese landen. Duitsland alleen importeert meer honing dan de totale honingproductie van Turkije.
Naast honing zijn ook bijenproducten zoals propolis, bijenmelk, pollen en bijenwas aanwezig in de wereldhandel. Aan de andere kant wordt in ontwikkelde landen bijenteelt, naast de productie van bijenproducten, zelfs nog belangrijker, uitgevoerd om de hoeveelheid en kwaliteit van de plantaardige productie te verhogen. Bijvoorbeeld, in de VS betalen producenten in de plantaardige productie 41 miljoen dollar aan bijenhuur aan imkers om de bestuiving van de gewassen te waarborgen, terwijl ze daarentegen 3,2 miljard dollar verdienen door de bijdrage van de bijen aan hun productie. In een andere studie in de VS werd vastgesteld dat ongeveer 1/3 van de totale productwaarde van 30 miljard dollar, die afkomstig is van ongeveer 40 plantensoorten, 10 miljard dollar te danken is aan honingbijen.
Daarnaast worden bijenproducten zoals honing, propolis, bijengif en bijenmelk in veel landen gebruikt in "Apitherapie", wat betekent "Behandeling met Bijproducten". Bovendien is bijenteelt een van de zeldzame agrarische activiteiten die zonder schade aan de natuur en het milieu kan worden uitgevoerd. Hierdoor zal bijenteelt een van de belangrijkste duurzame agrarische activiteiten van de toekomst zijn. Om de hierboven genoemde redenen wordt bijenteelt wereldwijd voortgezet als een onmisbare agrarische activiteit. - Bijenteelt in Turkije
Bijenteelt in Turkije is een socio-economische activiteit die al sinds oude tijden als een traditie wordt uitgevoerd. Turkije staat met ongeveer 4 miljoen bijenkasten en een honingproductie van ongeveer 63.000 ton op de 3e en 4e plaats in de wereld, zowel qua aantal bijenkasten als honingproductie, en behoort tot de belangrijkste landen ter wereld. Ondanks deze belangrijke ontwikkeling is de gemiddelde honingproductie per kast in ons land ongeveer 16 kg, wat onder het wereldgemiddelde van 20 kg ligt. Bovendien is Turkije met een aandeel van 1,87% in de wereldhoninghandel de 10e, wat niet in overeenstemming is met het aantal bijenkasten en de honingproductie. Gezien zowel ons aandeel in de wereldhoninghandel als onze honingproductie per kolonie, blijkt dat we niet voldoende profiteren van het huidige bijenteeltpotentieel van ons land. Aan de andere kant is de productie van andere bijenproducten naast honing en het gebruik van honingbijen voor voldoende bestuiving in de plantaardige productie in ons land ook niet wijdverbreid. Het is duidelijk dat we ons huidige potentieel beter kunnen benutten als we de honingproductie per kast verhogen, naast de productie van andere bijenproducten en het gebruik van honingbijen in de plantaardige productie. Echter, de overgang van primitieve en traditionele bijenkasten naar moderne bijenkasten is grotendeels voltooid, en een lichte stijging van de gemiddelde honingproductie per kolonie kan als een positieve ontwikkeling voor onze bijenteelt worden beschouwd.
Vanwege de ecologische en socio-economische structuur van Turkije kan bijenteelt overal in ons land worden uitgevoerd, maar de Egeïsche, Zwarte Zee en Middellandse Zee regio's zijn de belangrijkste gebieden voor bijenteelt, zowel qua aantal bijenkasten als productieaandeel. Ongeveer de helft van de honingproductie van Turkije vindt plaats in deze drie regio's. De eerste tien provincies in termen van honingproductie zijn respectievelijk Muğla, Ordu, Adana, Aydın, Sivas, Antalya, İzmir, İçel, Erzincan en Samsun, en ongeveer de helft van de honingproductie van ons land komt uit deze provincies.
Lees het volledige artikel bij de bron →
Bron: aricilikgazetesi.com.tr
Deze pagina is een korte samenvatting van het artikel; het auteursrecht ligt bij de oorspronkelijke bron.
