Varroosis Varroamijten voeden zich met de vetlichamen van volwassen bijen en larven, wat leidt…

Varroosis

Varroamijten voeden zich met de vetlichamen van volwassen bijen en larven, wat leidt tot verzwakte immuunsystemen, verminderde lichaamsgewicht en een verkorte levensduur. De externe wonden die ontstaan door herhaald voeden kunnen geïnfecteerd raken met bacteriën, schimmels en virussen. Varroamijten zijn ook vectoren voor talrijke virussen. Het RNA-virus Deformed Wing Virus (DWV) zorgt ervoor dat geïnfecteerde bijen met vervormde en beschadigde vleugels tevoorschijn komen die eruitzien als verwelkte takken (ook wel “stick wing” genoemd). Deze bijen kunnen niet vliegen, sterven jong en zijn niet in staat om vitale functies in de bijenkorf uit te voeren. Aanvullende virussen die geassocieerd zijn met varroamijten zijn: Acute Bee Paralysis Virus (ABPV), Kashmir Bee Virus (KBV) en Israeli Acute Paralysis Virus (IAPV)*. Een ziekte genaamd Parasitic Mite Syndrome (PMS) kan worden aangetroffen in combinatie met een hoge varroa-infectie. PMS omvat een reeks symptomen, waaronder: een vlekkerig broedpatroon, zieke broed dat ingezakt of gesmolten in de cel lijkt (vaak verward met Europese of Amerikaanse foulbrood), afgesloten broedcellen die doorboord of opengetrokken zijn, gebrek aan eieren en/of ontwikkelende larven, een snel afnemende volwassen populatie, bijen met vervormde vleugels en phoretische varroamijten die zichtbaar over de raat of op bijen lopen. Kolonies die lijden aan PMS zullen instorten en uiteindelijk sterven.