Op 16 augustus 1984 werd Turkije wakker met een van de grootste trauma's in zijn recente…

Op 16 augustus 1984 werd Turkije wakker met een van de grootste trauma's in zijn recente geschiedenis. Die ochtend herinner ik me goed. Ik was docent aan de Faculteit Sociale en Administratieve Wetenschappen van de Hacettepe Universiteit. We leefden nog steeds in de schaduw van de militaire coup van 12 september. Een jaar eerder had Turgut Özal, een van de grootste economische hervormers van Turkije, 45% van de stemmen gekregen en was hij aan de macht gekomen, ondanks de militaire druk. Die ochtend hoorden we op de TRT-radio dat er de avond ervoor om 21.30 uur aanvallen waren geweest op de Jandarma-commando's en enkele overheidsgebouwen in Eruh en Şemdinli, waarbij Jandarma Onbaşı Süleyman Aydın was omgekomen en er veel gewonden waren gevallen. Wij zijn een generatie die de Koerdische opstanden na de Onafhankelijkheidsoorlog niet heeft meegemaakt, en die ochtend realiseerden we ons dat de Koerdische kwestie een terroristisch aspect had aangenomen.