
Kuzey Amerika kökenli, mor başaklı çalı; akasya sonrası iyi nektar ve bol polen verir, ancak Avrupa ve Türkiye'de nehir kıyılarında istilacıdır.
Çivit çalısı, koyu mor ve turuncu başçıklı küçük çiçeklerden oluşan dik başaklar taşır. Arılar hem nektar hem de bol miktarda polen toplar; Macaristan, Romanya ve Sırbistan'da akasya akımından hemen sonra gelen değerli bir kaynak olarak bilinir. Nehir kenarı gibi nemli yerlerde salgısı daha düzenlidir.
Mayıs sonu ile haziran arasında, akasyanın bitişine denk gelecek şekilde 2-3 hafta çiçeklidir; böylece akasya ile ıhlamur arasındaki boşluğu doldurur.
Bazı Balkan ülkelerinde amorfa ağırlıklı ballar elde edilir; bu ballar orta-koyu renkli ve belirgin aromalıdır. Polen katkısı kolonilerin yaz gelişimi için önemlidir.
Avrupa'da ve Türkiye'de Meriç deltası gibi sulak alanlarda yerli bitki örtüsünü bastıran istilacı bir türdür. Mevcut topluluklardan yararlanılabilir, ancak arıcılık amacıyla yeni dikim yapılmamalıdır.