
Nektar vermez; erken ilkbaharda rüzgârla saçılan polenini arılar toplar, tomurcuk reçinesi ise Avrupa'da önemli bir propolis kaynağıdır.
Siğil huşu rüzgârla tozlaşan bir ağaçtır ve nektar üretmez. Erkek kedicikleri mart-nisanda büyük miktarda polen saçar; bal arıları özellikle başka kaynak az olduğunda bu poleni toplar. Ancak huş poleninin protein değeri söğüt ya da meyve ağaçlarınınkinden düşüktür.
Genç sürgün ve tomurcuklar yapışkan bir reçine salgılar. Kuzey ve Orta Avrupa'da, kavakla birlikte en önemli propolis kaynaklarından biri sayılır; bu bölgelerin propolisinde huş tomurcuğuna özgü bileşikler bulunur.
Yapraklarda beslenen bitler bazı yıllarda bir miktar salgı bırakır; arılar bunu toplayabilir, ancak ayrı bir salgı balı elde edilecek ölçüde değildir.
Türkiye'de doğal yayılışı Kuzeydoğu Anadolu ile sınırlıdır, parklarda ise sık dikilir. Huş, arılık için erken polen ve propolis desteği sunar ama tek başına ilkbahar gelişimini taşımaz; yakınında söğüt veya erik gibi kaynakların bulunması gerekir.