
Kuzey Avrupa ve Sibirya'nın nemli topraklarında yetişen huş; rüzgârla tozlaşır, arılar biraz polen toplar ve reçineli tomurcuklarından propolis alır.
Tüylü huş, İzlanda ve İskandinavya'dan Orta Avrupa'nın bataklıklarına ve Sibirya'ya kadar nemli, asitli topraklarda yetişen bir huş türüdür. Genç sürgünlerinin tüylü olmasıyla siğilli huştan (Betula pendula) ayrılır. Erkek kedicikleri rüzgârla tozlaşır, nektar vermez; bal arısı başka kaynak az olduğunda polen toplar, ancak huş poleni arılar için cazip sayılmaz.
Nisan-mayıs aylarında, yapraklanmayla birlikte açar.
Bal kaynağı değildir. Huş yaprak bitleri bazı yıllarda az miktarda salgı bırakır. Tomurcuklarındaki reçine, kavağın az bulunduğu kuzey bölgelerde önemli bir propolis kaynağıdır; huş propolisi kendine özgü bileşimiyle bilinir.
Türkiye'de doğal olarak bulunmaz; Kuzeydoğu Anadolu'da başka huş türleri yetişir. Kuzey ve Batı Avrupa'daki arıcılar için turbalık ve fundalık kenarlarında propolis açısından değerlidir. Huş poleni insanlarda güçlü alerji yapar.