
Nisan-mayısta rüzgarla tozlaşan orman ve çit ağacı; nektar vermez, polenini arılar ancak başka kaynak azken toplar. Arıcılık değeri düşüktür.
Adi gürgen, Avrupa'dan Kuzey Anadolu ve Kafkasya'ya kadar kayın ve meşe ormanlarında yaygın, gölgeye dayanıklı bir ağaçtır; Türkiye'de Trakya, Marmara ve Karadeniz'de sık görülür. Rüzgarla tozlaşır, nektar vermez. Erkek kediciklerinin poleni arılar için çekici değildir ve genellikle ancak çevrede başka kaynak azaldığında toplanır.
Nisan-mayısta, yapraklanmayla birlikte yaklaşık iki hafta açar. Bu dönemde meyve ağaçları ve ilkbahar otları daha cazip olduğu için arılar gürgeni çoğunlukla göz ardı eder.
Bal kaynağı değildir; polen katkısı küçüktür.
Gürgen ormanlarının arıcılık açısından değeri ağacın kendisinden çok, orman kenarı ve açıklıklarındaki çalı ve otsu bitkilerden gelir. Çit bitkisi olarak dikilecekse arı için daha verimli çalılarla, örneğin alıç ya da kuşburnuyla karıştırmak daha yararlı olur.