Varroozis Varroa akarları, yetişkinlerin ve larvaların yağ dokularında beslenerek bağışıklık…

Varroozis

Varroa akarları, yetişkinlerin ve larvaların yağ dokularında beslenerek bağışıklık sisteminin zayıflamasına, vücut ağırlığının azalmasına ve yaşam süresinin kısalmasına neden olur. Tekrarlanan beslenme nedeniyle oluşan dış yaralar, bakteriler, mantarlar ve virüslerle enfekte olabilir. Varroa akarları ayrıca birçok virüsün taşıyıcısıdır. RNA virüsü Deforme Kanat Virüsü (DWV), enfekte arıların deforme ve hasar görmüş kanatlarla çıkmasına neden olur; bu kanatlar, kurumuş çubuklar gibi görünür (aynı zamanda “çubuk kanat” olarak da adlandırılır). Bu arılar uçamaz, genç yaşta ölür ve kovan içinde hayati işlevleri yerine getiremezler. Varroa akarları ile ilişkili diğer virüsler arasında: Akut Arı Felci Virüsü (ABPV), Kashmir Arı Virüsü (KBV) ve İsrail Akut Felci Virüsü (IAPV)* bulunmaktadır. Yüksek Varroa enfestasyonu ile birlikte görülen bir hastalık olan Parazitik Akar Sendromu (PMS) çeşitli semptomları kapsar: lekeli bir yavru düzeni, hücreye gömülmüş veya erimiş gibi görünen hasta yavrular (sıklıkla Avrupa veya Amerikan Kötü Yavruluğu ile karıştırılır), delik açılmış veya yırtılmış kapalı yavru hücreleri, yumurta ve/veya gelişen larva eksikliği, hızla azalan bir yetişkin popülasyonu, deforme kanatlı arılar ve kovanın üzerinde veya arıların üzerinde görünür şekilde yürüyen phoretik Varroa akarları. PMS'den muzdarip koloniler çökerek sonunda ölür.