Varroa mücadelesinin en çok atlanan adımı ölçmedir. Takvime bakıp ilaç atmak yaygın bir alışkanlıktır; oysa ne kadar akar olduğunu bilmeden ne zaman müdahale edileceği de, müdahalenin işe yarayıp yaramadığı da bilinemez.

Ölçmenin iki ayrı amacı vardır: karar vermek (müdahale gerekiyor mu) ve doğrulamak (uygulama işe yaradı mı). İkincisi neredeyse hiç yapılmaz ve en pahalı ihmaldir.

Alkol yıkama

En doğru yöntemdir. Yaklaşık 300 arı (yarım su bardağı) yavrulukta bir çerçeveden alınır, alkol içinde çalkalanır, akarlar dibe düşer ve sayılır.

Sonuç doğrudan orandır: sayılan akar, 300 arıdaki akar sayısını verir. Yüz arı başına düşen sayıya çevirmek için üçe bölmek yeterlidir.

Dezavantajı örneklenen arıların ölmesidir. Buna karşılık tekrarlanabilir ve güvenilirdir.

Şeker yıkama

Aynı mantık, alkol yerine pudra şekeriyle. Arılar canlı kalır ve koloniye geri verilir. Alkol yıkamadan biraz daha az akar yakalar; nemli havada verim düşer.

Arıları öldürmek istemeyen arıcı için makul bir seçenektir. Yeter ki tutarlı biçimde uygulansın — bir kez şeker, bir kez alkol yapılırsa sonuçlar karşılaştırılamaz.

Doğal düşüş sayımı

Açık dip tablasının altına yapışkan bir zemin konur ve birkaç gün sonra düşen akar sayılır, güne bölünür.

Kolaydır ama en az güvenilir yöntemdir. Düşüş miktarı koloni büyüklüğüne, yavru miktarına ve mevsime göre değişir; aynı sayı iki kolonide farklı anlama gelir. Eğilim izlemek için iyi, karar vermek için zayıftır.

Erkek yavru açma

Akar erkek yavruyu tercih ettiği için kapalı erkek yavrusunu açmak erken uyarı verir. Bir çatalla yüz kadar göz açılıp akar aranır.

Sezon içinde hızlı bir kontroldür; ancak erkek yavru bulunmayan dönemlerde uygulanamaz.

Örnekleme kuralları

• Örneği yavruluktan al, ballıktan değil. Akar bakıcı arılarda yoğunlaşır.
• Ana arının bulunduğu çerçeveden alma; kazayla ana arıyı örneğe katma riski vardır.
• Her koloniyi ayrı ölç. Arılıkta bir koloni temiz, komşusu ağır bulaşık olabilir.
• Aynı yöntemi kullanmayı sürdür ki sayılar karşılaştırılabilsin.

Eşikler

Müdahale eşiği tek bir sayı değildir; mevsime ve kaynağa göre değişir. Genel yaklaşım şudur:

• Yaz ortası: Yüz arıda üç akar dolayındaki değerler yaygın olarak müdahale sınırı kabul edilir.
• Yaz sonu: Eşik daha düşüktür. Kış arıları bu dönemde oluştuğu için tolerans azdır.
• Sonbahar ve kış: Hedef mümkün olduğunca düşük seviyedir.

Bölgesel tavsiyeler farklılık gösterir. Kendi ülkendeki arıcı birliğinin ya da tarım otoritesinin güncel eşik değerlerini esas al.

En kritik ölçüm

Yılın en önemli ölçümü yaz sonundadır. Kış arıları o dönemde yetişir ve akar baskısı yağ dokusunu doğrudan zedeler. Ağustostaki akar düzeyi, martta kaç koloninin çıkacağını belirler.

İkinci en önemli ölçüm, uygulamadan sonrakidir. Müdahale sonrası yeniden ölçmeyen arıcı, işe yaramayan bir tedaviyi yıllarca tekrarlayabilir.