
Засухоустойчивое дерево средиземноморских побережий; цветёт в сентябре-ноябре и после летней засухи даёт нектар и пыльцу перед зимой.
Keçiboynuzu, Akdeniz kıyılarında kuraklığa çok dayanıklı, her dem yeşil bir ağaçtır. Sonbaharda açan küçük, taç yapraksız çiçekleri nektar ve polen verir; yaz kuraklığından sonra arıya kış öncesi önemli bir kaynak sağlar. Ağaçlar çoğunlukla erkek ve dişi olarak ayrıdır; her ikisinin çiçeği de arılarca ziyaret edilir.
Eylülden kasıma kadar çiçeklenir. Çiçekler dal ve gövde üzerinde kısa salkımlarda oluşur ve kendine özgü ağır bir kokuları vardır.
Ayrı bir keçiboynuzu balı yaygın değildir; nektarın büyük kısmı kışlık stoğa gider. Polen bol toplanır.
Antalya, Mersin, Muğla ve Kıbrıs gibi kıyı bölgelerinde keçiboynuzu, püren, kocayemiş ve yenidünya ile birlikte sonbahar-kış kaynak zincirinin bir halkasıdır. Kurak ve taşlık arazilerin ağaçlandırılmasında arıya yararlı bir türdür.