Taş hastalığı, Aspergillus cinsi mantarların yol açtığı bir yavru hastalığıdır. Kireçli yavruya benzer ama daha enderdir ve farklı bir yönü vardır.

Görünüm

• Ölen larva sertleşir ve mumyalaşır
• Mumyalar yeşilimsi sarı ya da yeşilimsi gri renk alır
• Kireçli yavrudan daha sert ve daha koyu
• Sporlanma ilerlediğinde tozlu bir görünüm oluşur

Kireçli yavrudan farkı

• Renk: Kireçli yavruda beyaz, sonra gri-siyah. Taş hastalığında yeşilimsi
• Sertlik: Taş hastalığında mumyalar belirgin biçimde daha serttir
• Yaygınlık: Taş hastalığı çok daha enderdir
• Erişkin arı: Taş hastalığı erişkin arıları da etkileyebilir

Tetikleyen koşullar

• Nem ve kötü havalandırma
• Zayıf koloni
• Küflü petek ve küflü yem
• Nemli arılık yeri

Kireçli yavruda olduğu gibi, hastalık çoğu kez asıl sorun değil, kovan içi koşulların göstergesidir.

İnsan sağlığı açısından

Bu, taş hastalığını diğer arı hastalıklarından ayıran noktadır. Etken mantarlar, bağışıklığı baskılanmış kişilerde solunum yolu sorunlarına yol açabilen türlerdir.

Bu yüzden ağır bulaşmış petekle çalışırken maske kullanmak yerinde olur. Küflü peteği toz kaldıracak biçimde silkelemek doğru değildir.

Ne yapmalı

• Etkilenen petekleri çıkar ve döngüden al
• Havalandırmayı artır; kovan içi nemi düşür
• Alanı daralt. Koloninin ısıtabileceği hacme indir
• Arılık yerini gözden geçir. Sürekli nemli ve gölgeli yerlerden kaçın
• Koloniyi güçlendir
• Ana arıyı yenile — ısrarla tekrarlıyorsa

Özel bir ilaç tedavisi yoktur ve genellikle gerekmez; koşullar düzeldiğinde hastalık geriler.