Polen tuzağı, arının bacaklarındaki polen topaklarını sıyıran delikli bir ızgaradır. Basit bir düzenektir ama koloniyi doğrudan etkilediği için kullanımı dikkat ister.

Nasıl çalışır

Arı, kovana girerken ızgaradan geçmek zorundadır. Delik ölçüsü arının geçmesine izin verecek ama polen topaklarının sıyrılmasını sağlayacak kadar dardır.

Sıyrılan polen alttaki çekmeceye düşer. Çekmecenin arılar tarafından erişilemez olması gerekir; aksi halde poleni geri alırlar.

Tipleri

• Giriş tipi: Uçuş deliğine takılır. Kurulumu ve kontrolü kolaydır; kapasitesi sınırlıdır
• Taban tipi: Kovanın altına yerleşir. Daha büyük hacim alır, yağmurdan daha korunaklıdır
• Üst tip: Kovan üstüne yerleşir; arıların üstten girişini gerektirir

Kritik ayrıntılar

• Alışma süresi: Tuzak takıldığında arılar bir süre zorlanır. Birkaç gün açık bırakıp sonra devreye almak geçişi kolaylaştırır
• Erkek arı geçişi: Erkek arılar ızgaradan geçemez; ayrı bir çıkış bırakılmalıdır
• Yağmur koruması: Islanan polen hızla küflenir
• Çekmece erişimi: Kovanı açmadan boşaltılabilmeli

Ne kadar süre çalıştırılır

Tuzak polenin tamamını almamalıdır; koloni yavru üretimi için polene ihtiyaç duyar.

Yaygın uygulama aralıklı çalıştırmaktır: birkaç gün açık, birkaç gün kapalı. Yavru alanı daralmaya başladıysa tuzak kapatılır.

Ne zaman kullanılmaz

• Zayıf kolonilerde
• Yeni bölünmüş kolonilerde
• Ana arı yenilenen kolonilerde
• Kaynak kıtlığı dönemlerinde
• Ana arı ya da arı sütü üretimi yapılan kolonilerde

Hasat sonrası

Taze polen çok nemlidir ve hızla bozulur.

• Çekmeceyi günlük boşalt; sıcak havada günde iki kez
• Hemen kurut ya da dondur
• Kurutma sıcaklığı düşük olmalı
• Yabancı maddeyi ayıkla

Ölçüm aracı olarak

Tuzak, üretim dışında bir işe daha yarar: toplanan polenin rengi ve miktarı, hangi bitkinin çalıştığını ve kaynağın gücünü gösterir.