Dadant sistemi, büyük ve tek parça bir yavruluk kullanan dikey kovan tipidir. Avrupa'nın birçok bölgesinde yaygındır.

Tanımlayıcı özelliği

Yavruluk katı derindir. Ana arı, bölünmemiş ve geniş bir yavru alanına sahip olur.

Ballıklar ise yavrulukdan daha sığdır; bu, dolu ballığın ağırlığını sınırlar.

Yapısı

• Taban
• Derin yavruluk: Tek kat
• Ana arı ızgarası
• Sığ ballıklar: Gerektiği kadar
• Örtü tahtası ve kapak

Güçlü yanları

• Kesintisiz yavru alanı: Doğal davranışa uyar; ana arı yumurtlarken kat sınırıyla karşılaşmaz
• Muayene kolaylığı: Yavru alanının tamamı tek katta görülür; kat kaldırmadan değerlendirilir
• Hafif ballık: Sığ ballıklar dolduğunda taşınabilir ağırlıkta kalır
• Kışlama: Büyük ve bölünmemiş yavruluk, kümenin stoka ulaşmasını kolaylaştırır

Zayıf yanları

• Yavruluk çerçevesi ağırdır. Dolu bir derin çerçeve belirgin biçimde ağırdır
• İki farklı çerçeve boyu: Yavruluk ve ballık çerçeveleri değiştirilemez; iki ayrı stok tutmak gerekir
• Modülerlik sınırlı: Yavruluk alanı kat ekleyerek büyütülemez
• Bölme yaparken derin çerçeve kullanımı bazı düzenlemeleri zorlaştırır

Langstroth ile karşılaştırma

Temel fark yavru alanının yapısındadır:

• Dadant: Tek büyük yavruluk; muayene kolay, çerçeve ağır
• Langstroth: Kat eklenerek büyüyen yavruluk; çerçeve hafif, yavru alanı bölünür

Hiçbiri diğerinden mutlak üstün değildir; seçim çalışma biçimine ve fiziksel kapasiteye bağlıdır.

Kime uygun

Yavru alanını tek bakışta değerlendirmek isteyen ve kat kaldırmayı azaltmak isteyen arıcılar için elverişlidir.

Ağır çerçeve kaldırmakta zorlananlar için ise dezavantajlıdır.

Seçim ölçütü

Teknik farklardan önce gelen ölçüt aynıdır: bölgende yaygın olan sistemi seç. Çerçeve ödünç alabilmek ve koloni bulabilmek, kat derinliğinden daha önemlidir.