Apis mellifera anatoliaca, Anadolu yarımadasının yerli bal arısı alt türüdür. Kıtasal iklime — sıcak ve kurak yaz, soğuk kış — uyum sağlamıştır.

Görünüş

• Koyu kahve ile gri arası; bazı hatlarda hafif sarı belirti
• Orta boy, sağlam yapılı
• Orta-uzun dil

Güçlü yanları

• Kışlama başarısı: Soğuk ve uzun kışı iyi geçirir
• Tutumluluk: Kaynak kesintilerinde stoku ekonomik kullanır
• Kuraklığa uyum: Yaz kıtlığında yavru üretimini kısarak dengelenir
• Hastalıklara dayanıklılık: Yerel koşullara uyum sağlamış popülasyonlarda dayanıklılık bildirilir
• İyi tarlacılık: Kaynak açtığında hızla değerlendirir

Zayıf yanları

• Savunmacılık: Hatlar arasında büyük fark vardır; bazı popülasyonlar belirgin biçimde huysuzdur
• Petek üzerinde huzursuzluk: Çerçeve kaldırıldığında koşuşma eğilimi muayeneyi zorlaştırabilir
• Değişkenlik: Geniş yayılım alanı nedeniyle özellikler bölgeden bölgeye değişir

Ekotipler

Anadolu arısı tek tip değildir. Farklı coğrafi bölgelerde, yerel koşullara uyum sağlamış ekotipler bulunur. Bu ekotipler kışlama, gelişme hızı ve davranış bakımından birbirinden ayrılır.

Bu çeşitlilik genetik bir kaynaktır: yerel uyumun taşıyıcısıdır ve ıslah çalışmaları için değerlidir. Kontrolsüz ithalat ve melezleme bu kaynağı seyreltir.

Genetik koruma

Yerel alt türlerin korunması, yalnızca kültürel değil pratik bir meseledir. Bir bölgenin iklimine uyum sağlamış popülasyon, o iklimde ithal genetiğe üstünlük kurar.

Korunan çiftleştirme alanları ve saf hat üretimi bu amaca hizmet eder.

Yönetim notları

• Hat seçimi kritiktir; savunmacılık bakımından değişkenlik büyüktür
• Huysuz kolonide ana arıyı yenile; davranış birkaç hafta içinde değişir
• Kuraklık dönemlerinde stok takibi yap
• Yerel üreticiden ana arı almak, uyum avantajını korur