Apis mellifera carnica, Orta ve Güneydoğu Avrupa kökenli alt türdür. Alp bölgesi ve Balkanlar doğal yayılım alanıdır. Avrupa'da İtalyan arısıyla birlikte en çok tercih edilen iki alt türden biridir.

Görünüş

• Koyu gri-kahve; sarı bant yok ya da çok silik
• Karın halkalarında gümüşi tüy bantları
• Narin yapılı, uzunca dil

Güçlü yanları

• Belirgin sakinlik: En uysal alt türlerden biri sayılır; çoğu koşulda dumansız muayeneye izin verir
• Kış tutumluluğu: Küçük kış kümesi kurar, stoku ekonomik kullanır
• Hızlı ilkbahar gelişimi: Kaynak açtığında çok hızlı büyür; erken kaynağı iyi değerlendirir
• Kaynağa uyum: Kaynak kesildiğinde yavru üretimini hızla azaltır, stok korunur
• İyi yön bulma: Kovanlar yakın dizildiğinde sapma azdır
• Soğukta uçma: Düşük sıcaklıkta ve kapalı havada çalışabilir

Zayıf yanı

Oğul eğilimi. Bu, alt türün en bilinen dezavantajıdır ve tek başına yönetimi belirler.

Hızlı ilkbahar gelişimi ile oğul eğilimi aynı madalyonun iki yüzüdür: koloni çok hızlı büyür ve yer darlığına hızla ulaşır. Karniyol arısıyla çalışan arıcı, oğul döneminde kontrol aralığını sıkı tutmak zorundadır.

Modern seçilim hatlarında bu eğilim belirgin biçimde azaltılmıştır; hat seçimi burada büyük fark yaratır.

Hangi koşullarda uygun

Kışı uzun ve soğuk, ilkbaharı kısa ve yoğun geçen bölgelerde güçlüdür. Düşük kış tüketimi ve hızlı ilkbahar açılışı bu iklimde avantaja dönüşür.

Erken kaynağı olan bölgelerde belirgin üstünlük sağlar.

Yönetim notları

• Oğul dönemi kontrol aralığını sekiz günün altında tut
• Yer darlığı oluşmadan ballık ver; darlık en güçlü tetikleyicidir
• Bölme ve yapay oğulu plana baştan koy; koloni zaten bölünmek isteyecektir
• Ana arıyı düzenli yenile; genç ana arı eğilimi belirgin biçimde düşürür
• Hızlı gelişimi hesaba kat: ilkbaharda haftalık kontrol gerekir