Het Israëlische acute verlammingsvirus behoort tot een groep nauw verwante virussen die ook het acute bijenverlammingsvirus en het Kashmir-virus omvat.

De groep

Deze drie zijn genetisch nauw verwant en in het veld niet van elkaar te onderscheiden. Zij delen dezelfde kenmerken:

• Zij komen op lage niveaus voor zonder verschijnselen
• Zij worden door varroa rechtstreeks in de hemolymfe gebracht
• Eenmaal geactiveerd verlopen zij snel en dodelijk

Voor de imker is het onderscheid tussen de drie niet van praktisch belang; de maatregel is dezelfde.

De aandacht die het kreeg

Dit virus kwam in de belangstelling bij het onderzoek naar plotselinge volkverliezen. Het werd in getroffen volken vaker gevonden dan in gezonde.

Een vaste oorzakelijke rol is echter niet aangetoond; het beeld wijst eerder op een samenspel van factoren waarin varroa en virusdruk samenkomen.

Verschijnselen

• Snelle sterfte van volwassen bijen
• Trillende, coördinatieloze bijen
• Donkere, kale bijen die door wachtbijen worden geweerd
• Een volk dat in korte tijd instort

Bevestiging vraagt laboratoriumonderzoek.

Wat het gevaarlijk maakt

De snelheid. Anders dan het vleugelmisvormingsvirus, dat het volk geleidelijk uitput, kan deze groep in korte tijd tot instorten leiden.

Er is dan geen tijd meer om te handelen — wat betekent dat de maatregel vooraf moet worden genomen.

Bestrijding

Er bestaat geen middel tegen het virus. De enige werkelijk doeltreffende maatregel is varroa onder controle houden, met een meting vóór het opkweken van de winterbijen.

Daarnaast: gevarieerd stuifmeel, geen volken van onbekende herkomst, en selectie op hygiënisch gedrag.