Apitherapie is het gebruik van bijenproducten voor gezondheidsdoelen. De onderbouwing van de claims verschilt sterk.

Drie niveaus van bewijs

• Redelijk onderbouwd: Medicinale honing bij wondbehandeling; honing bij nachtelijke hoest bij kinderen
• In onderzoek: Diverse effecten van propolis en koninginnengelei; laboratoriumbevindingen zonder klinische toepassing
• Niet onderbouwd: Claims over het genezen van ernstige ziekten

Eerlijk zijn over de groep waarin een claim thuishoort is de grondslag van dit vakgebied.

De regel zonder uitzondering

Bijenproducten vervangen medische behandeling niet.

Een behandeling voor een ernstige ziekte staken ten gunste van een alternatief is de schadelijkste uitkomst die apitherapie kan hebben.

Veiligheid

• Honing: Nooit aan kinderen onder één jaar — het risico op zuigelingenbotulisme
• Koninginnengelei: Het duidelijkste allergierisico; met een zeer kleine hoeveelheid beginnen
• Stuifmeel en propolis: Allergische reacties zijn mogelijk
• Bijengif: Toepassing nooit zonder medisch toezicht en voorziening voor noodgevallen
• Zwangerschap, chronische ziekte, vaste medicatie: Raadpleeg een arts

Het standaardisatieprobleem

De samenstelling van bijenproducten hangt af van drachtplanten, streek en seizoen. Propolis verschilt van plaats tot plaats aanzienlijk.

Een onderzoek naar de ene propolis geldt dus niet zonder meer voor de andere.

Gifimmunotherapie

Eén terrein is anders: voor mensen met een ernstige allergie voor bijensteken is gifimmunotherapie een gevestigde medische behandeling, toegediend door artsen met gestandaardiseerde preparaten.

Zij heeft niets te maken met het zonder toezicht toedienen van gif.

Wettelijke kant

In de meeste landen is het verboden te beweren dat een voedingsmiddel een ziekte behandelt.

Een eerlijke houding

Uitleggen wat het product is, hoe het is gemaakt en wat er wel en niet over bekend is bouwt duurzamer vertrouwen op dan claims.