Bijenstandbeheer gaat over de beslissingen die de hele stand betreffen in plaats van afzonderlijke volken: waar zij komt, hoeveel volken zij draagt, hoe zij wordt beschermd.

De plek is de halve opbrengst

Bijen halen alleen wat om hen heen staat. Verre dracht is inefficiënt; de vliegenergie stijgt met de afstand en de netto winst daalt.

De werkelijke vraag bij het beoordelen van een plek is niet "hoe ver kan zij vliegen" maar wat staat er in de directe omgeving.

Criteria

• Dracht gespreid over het seizoen
• Ochtendzon, beschutting tegen wind
• Droge grond, weg van waterlopen
• Water in de buurt, of door de imker verzorgd
• Bereikbaar met een voertuig
• Een vliegrichting die niet op een pad of een tuin uitkomt

Hoeveel volken

Het aantal volken dat een plek kan dragen wordt begrensd door de dracht. Te hoge dichtheid verzwakt volken, vergroot roverij en verscherpt de concurrentie met wilde bijen.

De buren

De meest voorkomende reden dat imkeren eindigt is niet ziekte maar een klacht van de buren.

• Dwing de vliegrichting omhoog met een heg of beplanting
• Zorg voor een eigen waterbron
• Vernieuw de koningin van een steeklustig volk
• Licht de buren vooraf in

Het regionale beeld

Ziekte, resistentie en drachtproblemen zijn regionaal. Mijten en verwekkers gaan door roverij en vervliegen tussen volken over; naburige standen delen dezelfde vijver.

Informatie delen via een imkervereniging bereikt daarom meer dan één imker alleen kan.