Bijenbrood is stuifmeel dat door de bijen in de cel is gestampt en daar door melkzuurgisting is omgezet. Het is niet hetzelfde product als gewonnen stuifmeel.

Hoe het ontstaat

De bijen stampen het stuifmeel aan, voegen honing en klierafscheiding toe en sluiten de cel af met een laagje honing. Onder luchtafsluiting begint de gisting.

Het resultaat is houdbaarder dan vers stuifmeel en gemakkelijker verteerbaar. De smaak is zuurder.

Winnen

Anders dan bij stuifmeel is er geen vanger. Het bijenbrood zit in de raat en moet daaruit worden gehaald:

• Met de hand uitsteken: Arbeidsintensief, maar de raat kan gedeeltelijk gespaard blijven
• Raat invriezen en breken: Bevroren wordt het bijenbrood bros en laat het los
• Machinaal scheiden: De raat wordt vermalen en de fracties gescheiden; de raat gaat verloren

Wat het het volk kost

Dit is de kern van de afweging. Bijenbrood is de eiwitvoorraad van het volk, bestemd voor het opkweken van broed.

Wegnemen is dus ingrijpender dan het onderscheppen van binnenkomend stuifmeel met een vanger. Het hoort alleen te gebeuren bij sterke volken met overschot, en niet vóór de opkweek van de winterbijen.

Bewaren

• Vochtiger dan gedroogd stuifmeel en dus bederfelijker
• Koelketen noodzakelijk; invriezen is de veiligste weg
• Luchtdicht bewaren
• Schimmel is een reëel risico; bij twijfel niet gebruiken

Kwaliteit en herkomst

Wat de kwaliteit bepaalt is de verscheidenheid van het stuifmeel en de vraag of het volk onder behandeling stond.

Er wordt niet gewonnen tijdens een behandelperiode, en de oogstdatum hoort te worden vastgelegd.

Markt

De markt is smal en de arbeid hoog. Zoek de koper vóórdat u produceert; een product dat een koelketen vraagt en niet kan worden verkocht is een kostenpost.

Waarschuwing

Zoals bij stuifmeel zijn allergische reacties mogelijk. Beginnen met een zeer kleine hoeveelheid is de gebruikelijke voorzorg.