De kleine kastkever is een invasieve plaag die van oorsprong uit Afrika komt. In zijn oorspronkelijke gebied richt hij weinig schade aan; bij de westerse honingbij kan hij een volk vernietigen.

Levenswijze

De kever legt eitjes in kieren van de kast. De larven vreten door raat, broed, stuifmeel en honing.

Het beslissende punt: de rijpe larven verlaten de kast en verpoppen in de bodem eromheen. Bestrijding alleen binnen de kast is daarom nooit voldoende.

De schade

• Raten worden doorwoeld en storten in
• Honing gaat gisten en gaat schuimen; er ontstaat een kenmerkende geur
• Aangetaste honing is onverkoopbaar
• Het volk kan de kast verlaten

Waar hij zich het meest vermeerdert

Niet in de kast maar in de slingerruimte. Volle raten die blijven staan zijn een ideale omgeving.

Verwerk raat snel en laat niets over het weekend staan.

Wat het risico verhoogt

• Zwakke volken met onbezette ruimte
• Vochtige, schaduwrijke standplaatsen
• Zachte, goed doorlatende grond — gunstig om te verpoppen
• Opgeslagen raat

Maatregelen

• Houd volken sterk; zij houden de kever in bedwang
• Beperk de ruimte tot wat de bijen bezetten
• Kies een zonnige standplaats met stevige grond
• Vallen in de kast waar de kever in kan maar de bijen niet
• Verwerk de oogst snel
• Verenig zwakke volken

Melden

De kleine kastkever is in veel landen meldingsplichtig. Fotografeer een verdenking, noteer datum en plaats en waarschuw de bevoegde autoriteit.

Verplaats bij verdenking geen volken of materiaal; transport is de belangrijkste route waarlangs deze plaag nieuwe gebieden bereikt.